SHARM EL SHEIKH - De Mister Magic van de biljartarena's is eindelijk ook weer een echte winnaar. De Turk Semih Sayginer (58) won zaterdag op de late namiddag in Sharm El Sheikh zijn eerste World Cup na zijn laatste in 2004 in Byron, Griekenland. Toen versloeg Sayginer de Belg Frédéric Caudron, nu bedwong hij een andere wereldster, de huidige nummer één van de wereld Dick Jaspers, in de finale met 50-37 in 27 beurten. De Turkse tovenaar vierde zijn overwinning met een drievoudig 'yesss, yesss, yesss' en mocht zich in het Egyptische vakantieresort eindelijk weer de beste noemen na overwinningen op Dick Jaspers en vroeger op de dag op Törbjorn Blomdahl in de halve finale met 50-22 in 16 beurten. De eenmalige wereldkampioen, met zijn enige titel in het Spaanse Valladolid in 2003, is veel te lang weggeweest op het internationale podium door een turbulente tijd in zijn eigen biljartland. Hij won in zijn carrière wel al zes World Cups, maar moest 17 jaar wachten op zijn volgende. Het klinkende succes komt op een prachtig moment: in de week voor het Wereldkampioenschap dat ook in Sharm el Sheikh wordt gespeeld.
De Turkse winnaar toonde na de huldiging zijn blijdschap aan al zijn fans en collega's. ,,Het is zo'n geweldig gevoel'', zei Semih, ,,om na zo veel jaren eindelijk weer een toernooi te winnen. Ik heb er na mijn come-back heel hard voor moeten vechten om mentaal weer op de goede weg te komen. Dit is een grote opluchting, winnen van Blomdahl en Jaspers op één dag, van twee zulke grote wereldspelers. Voor mij was de zenuwenslag vandaag veel groter dan voor deze topspelers, die het gewend zijn om te winnen. Ik ben er nu eindelijk van bevrijd. Ik ben opgelucht, ik ben blij en ik ben eindelijk terug aan de top van het circuit.''
Hij keek terug op de winst tegen Eddy Merckx, toen hij met één punt verschil de finalefase inging. ,,Ik had een klein beetje geluk, maar een week eerder, in Veghel, had ik een klein beetje pech toen ik op één punt van Dani Sánchez verloor. Zo gaat dat in topsport, het ligt allemaal heel dicht bij elkaar. Het geeft vertrouwen voor het Wereldkampioenschap, deze overwinning, maar daar starten we opnieuw, met heel veel kanshebbers op de titel.''
Dick Jaspers in zijn reactie: ,,Ik had niet zo'n beste start, net als in de vorige wedstrijd tegen Choi. Toch kwam ik nog terug tot 34-34, maar eerlijk gezegd waren de posities niet zo makkelijk. En als je dan toch al niet zo goed bent, met die beperkte tijd, dan wordt het moeilijk. Ik ben niettemin tevreden over mijn toernooi. Voor de derde keer in de laatste vier World Cups sta ik in de finale. Ik heb ze alleen wel alle drie verloren.''
Op de finaledag van de World Cup startte Semih Sayginer de dag met een soevereine overwinning op Torbjörn Blomdahl en stond hij in de finale tegenover Dick Jaspers, de Nederlandse, 25-voudig World Cup winnaar, die de laatste Koreaan, Sun-won Choi had uitgeschakeld. De finalepartij had een matige start, Sayginer nam de eerste voorsprong met 20-10 en leidde in de pauze met 26-13. Jaspers, bekend om zijn karakter van never-give-up man, knokte zich nog één keer terug in de partij op 34-34 in 24 beurten, maar Sayginer, die weer uitblonk met fenomenale plunten, reageerde onmiddellijk met 10 en zette de wedstrijd naar zijn hand.
De World Cup winnaar kwam in het toernooi met een overwinning tegen Gökhan Salman (40-25 in 15), verloor zijn volgende van Sameh Sidhom (40-29 in 23) en plaatste zich voor de knock-outs met 16 door winst tegen Jose Maria Mas. Het vervolg van het traject was één van de World Cup thrillers, waarin Eddy Merckx vier matchballen miste, waarvan twee op een miraculeuze wijze en Semih de winst greep met 50-49. De weg naar succes was geopend. Sayginer won daarna van Jun Tae Kim in de kwartfinale (50-37 in 32) en op de slotdag van Blomdahl en Jaspers.
Dick Jaspers bleef de nummer 1 van het wereldklassement met 438 punten voor Marco Zanetti met 338 en Torbjörn Blomdahl, die gelijkstaat met Dani Sánchez op 326 punten. World Cup winnaar Semih Sayginer steeg vijf plaatsen naar de vijfde plaats met 299 punten. Dat klassement kan op zijn kop worden gezet op het Wereldkampioenschap, waar Torbjörn Blomdahl 120 punten van zijn titel moet verdedigen.
Wat zegt de uitkomst van deze World Cup over het belangrijkste toernooi dat sinds twee jaar niet is gespeeld? Het Wereldkampioenschap driebanden, voor het laatst gespeeld in het Deense Randers met Torbjörn Blomdahl op 1 december van 2019 als laatste wereldkampioen, zet over een paar dagen de mondiale top weer tegenover elkaar op deze locatie in Sharm El Sheikh. Zijn er twijfels over de vorm van Dick Jaspers, Semih Sayginer of Torbjörn Blomdahl? De specialisten van deze discipline wijzen naar de grote kampioenen. Wie zijn geld wil zetten op de top drie voor het WK, hoeft maar naar het podium van de World Cup te kijken. Daar stonden zaterdagavond een totaal van 12 wereldtitels in de schijnwerpers (Blomdahl 6, Jaspers 4, Sayginer 1, Choi 1). Tel daar voor de volledigheid Dani Sánchez (4 titels) nog bij, die al een jaar lang het ene toernooi na het andere wint en tenminste nog een handvol outsiders om maar te starten met Marco Zanetti, Eddy Merckx en Haeng Jik Kim.
Het World Cup podium met Semih Sayginer, Dick Jaspers (links), Torbjörn Blomdahl en Sung-won Choi (links)
De twee finalisten met de arbiters Bilo Salama en Antoine Chart
Semih Sayginer, de blijdschap net na de finale
Semih Sayginer de winnaar, met de felicitaties van Dick Jaspers
De eindstand van de World Cup in Sharm El Sheikh:
1 Semih Sayginer 12-1.839-15
2 Dick Jaspers 10-1.967-12
3 Torbjörn Blomdahl 10-1.875-22
3 Sung-won Choi 8-1.753-14
5 Jun Tae Kim 8-1.864-14
6 Marco Zanetti 6-1.972-12
7 Haeng Jik Kim 6-1.833-19
8 Jung Han Heo 4-1.561-11
9 Choong Bok Lee 6-1.902-10
10 Peter Ceulemans 6-1.826-19
11 Sameh Sidhom 6-1.548-8
12 Eddy Merckx 6-1432-9
13 Jérémy Bury 4-1.761-7
14 Dion Nelin 4-1.714-17
15 Nikos Polychronopoulos 4-1.457-11.
Nieuwe UMB rangschikking :
1 Dick Jaspers (NL) 438
2 Marco Zanetti ( It) 338
3 Torbjörn Blomdahl (Zw) 326
4 Dani Sánchez (Sp) 326
5 Semih Sayginer (Tr) 299
6 Haeng-Jik Kim (Kr) 282
7 Eddy Merckx (Be) 276
8 Sameh Sidhom (Eg) 265
9 Quyet Chien Tran (Vn) 270
10 Tayfun Tasdemir (Tr) 239
11 Jung-han Heo (Kr) 227
12 Martin Horn (Dui) 221
13 Jérémy Bury (Fr) 218
14 Myung-woo Cho (Kr) 214
15 Sung-won Choi (Kr) 205
16 Duc Ahn Chien Nguyen (Vn) 201
17 Murat Naci Coklu (Tr) 196
18 Lütfi Cenet (Tr) 181
19 Dion Nelin (Den) 179
20 Jun-tae Kim (Kr) 162
21 Nikos Polychronopoulos (Gr) 161
22 Quoc Nguyen Nguyen (Vn) 150
27 Roland Forthomme (Bel) 97
30 Antonio Montes (Sp) 90
38 Peter Ceulemans (Bel) 74.
Halve finales
De laatste botsing van twee culturen in deze World Cup draaide uit op een zelden vertoonde machtsexplosie van de nummer één van de Europeanen. Op de vroege morgen van de finaledag maakte Dick Jaspers met harde knock-out slagen een aangeslagen bokser van Sung Won Choi, de enige Koreaanse wereldkampioen in de historie. De wedstrijd stond na 10 beurten op een voorsprong van Choi met 23-10, het vervolg van de partij was een triomfmars voor Jaspers en een martelgang voor Choi.
,,Ik startte heel slecht in de partij'', bekende Jaspers later. ,,We hadden allebei al zware dagen achter de rug, ik had zelf een pittige partij tegen Zanetti gespeeld en ook tegen Lee alles moeten geven. Het duurde nu tegen Choi even voordat ik mijn ritme vond. Maar uiteindelijk werd het een bijzondere wedstrijd, die ik goed kon afmaken.''
Die eerste aanzet, met alleen maar missers, 1'tjes en 2'tjes voor Jaspers, liep in het tweede part totaal anders. Sung-won Choi kreeg een inzinking waaraan hij zelden ten prooi is. Het Koreaanse ritme werd abrupt verstoord, Choi scoorde in die tien beurten nog 1 keer (!). Jaspers, prachtig geconcentreerd, kwam in de flow die zo gevreesd is van hem, maakte in zijn laatste vier beurten series van 12 en 8, die laatste was de eindsprint die besliste over een opvallende score: 50-24 in 21 (gemiddeld 2.380/1.200).
De Koreaan was te beduusd voor een commentaar: ,,Hij speelde fantastisch, ik maakte één verkeerde keuze voor een schot in de 10e beurt, daarna was Jaspers niet meer te stoppen.''
Dick Jaspers, een prachtige losband in de halve finale
Sung won Choi, geconcentreerd in de achtervolging
Dick Jaspers, onverstoorbaar scoren
Sung-won Choi, uiteindelijk net buiten de finale
De andere wedstrijd in de halve finales was net zo'n eenrichtingspartij als die van Jaspers en Choi. Het Turkse overwicht van Semih Sayginer was te groot, de tegenstand van Torbjörn Blomdahl, die niet het perfecte gevoel kon vinden van de vorige dagen, was eigenlijk halverwege al gebroken. Het briljante spel van Semih kondigde zich aan met een 7 in de vijfde beurt, een 12 in de zesde en later nog een 8 in de negende en een 6 voor de finish in de zestiende beurt. Torbjörn kon er na de vijf in de eerste beurt niets beters tegenover zetten.
Semih wekte de indruk dat hij een demonstratie gaf voor het Egyptische publiek met wondermooie stoten, de ene nog mooier dan de andere. Hij scoorde een 'shot of the day' van een zeldzame schoonheid, liep van 18-12 naar 30-12, naar 42-22 en kon de wedstrijd toen eigenlijk niet meer verspelen. Met de zes in zijn laatste beurt, geholpen door een klein, gelukkig klosje, haalde Semih de eindstreep bij 50-22 in 16/15, gemiddeld 3.125/1.416.
De Zweed had zijn beste vorm getoond in de partij tegen Wan Young Choi, die hij met 40-10 won in 10 beurten en waarin hij in acht beurten al bijna aan de finish was. Hij schitterde ook met een slotserie van 22 en liet zien dat hij de topvorm heeft die hij volgende week zo hard kan gebruiken om zijn wereldtitel te verdedigen.
Torbjörn keek terug op een sterke, maar wisselvallige World Cup. ,,Ik ben blij met mijn derde plaats en ik kon niet winnen van Semih, hij was super sterk. Ik accepteer dat zo en ben tevreden.'' We hebben, zo verzekerde Torbjörn, allemaal wel onze ups en downs. ,,Zelfs Dick Jaspers is wisselvallig, maar meestal binnen een en dezelfde partij. Hij is de beste, hij komt altijd terug als hij achter staat.''
Zijn kansen op het WK als titelverdediger? Torbjörn: ,,Wij weten nooit wat er gaat gebeuren, misschien gaat het goed, ik doe mijn best. Ik ben in mijn reservetijd, zoals in de auto, nog een paar liters in de tank.''
Semih Sayginer, eindelijk op weg naar de finale, eindelijk op weg naar winst
Torbjörn Blomdahl, na een flitsende dag en minder optreden in de halve finale
Semih Sayginer, de tovenaar is terug in het circuit
Torbjörn Blomdahl, de berusting op de valreep naar de finale
Het overzicht van het toernooi:
De tweede World Cup na Veghel en na een lange periode van COVID stops werd nabeschouwd als het toernooi van de vele hoge series. Het absolute hoogtepunt kwam van Torbjörn Blomdahl in zijn partij voort de kwartfinale tegen Haeng Jik Kim, waarin de Zweed op een stand van 28-17 de knock-out uitdeelde met een slotserie van 22, die hij - jammer genoeg - moest stoppen omdat de wedstrijd ten einde was.
Haeng Jik Kim en Peter Ceulemans hadden beide een serie van 19, Haeng Jik in zijn partij tegen Dion Nelin in de eerste ronde van het hoofdtoernooi, waarin Nelin ook een 17 maakte. Peter Ceulemans in zijn partij voor de eerste knock-out tegen Jung Han Heo, die de Belg die zo'n schitterende progressie maakte op twee puntjes en na vier gemiste matchpunten verloor. En Robinson Morales maakte een 18.
Twee Turken, Tayfun Tasdemir en Semih Sayginer, maakten een serie van 15. Jun Tae Kim en Sung-won Choi maakte een serie van 14. Het toernooi blonk uit door vele hoge reeksen tussen 10 en 15.
De kwalificatieronden werden gewonnen door de jonge Oostenrijker Nikolaus Kogelbauer (1.621), Choong Bok Lee een eerste keer (1.578), Tolgahan Kiraz (2.000) en Choong Bok Lee een tweede keer (2.352).
De belangrijkste spelers die werden uitgeschakeld voor de start van het hoodtoernooi waren Roland Forthomme, Antonio Montes, Jose Juan Garcia, Michael Nilsson, Javier Teran en Jacob Haack Sörensen. Jeffrey Jorissen was opnieuw een coming-man van het Nederlandse front, die op een nog sterkere Turk Tolgahan Kiraz stuitte, de jonge Koreaanse Jieun Han liet weer iets van haar klasse zien en Therese Klompenhouwer was zo dicht bij een plaats in het hoofdtoernooi.
De winnaars van de acht poules met 32 spelers op de eerste dag van het hoofdtoernooi waren:
Haeng Jik Kim (2.096), Peter Ceulemans (1.967), Torbjörn Blomdahl en Jun Tae Kim (1.935), Choong Bok Lee (1.764), Nikos Polychronopoulos (1.676), Sameh Sidhom (1.621) en Eddy Merckx (1.428).
Torbjörn Blomdahl speelde de beste wedstrijd van deze ronde naar 40 punten: hij versloeg de Koreaan Wan Young Choi met 40-10 in 10 beurten. Dani Sánchez, Murat Naci Coklu, Martin Horn en Lütfi Cenet waren de top-14 spelers die de beste zestien niet haalden.
De twee Belgen verdwenen ongelukkig uit het toernooi: Eddy Merckx met 50-49 tegen Semih Sayginer, Peter Ceulemans met 50-48 tegen Jung Han Heo. De laatste sessie voor de finaledag was met vier Europeanen en vier Koreanen: Jaspers, Blomdahl, Sayginer en Choi versloegen Heo, Zanetti, Jun Tae Kim en Haeng Jik Kim.