MEDELLIN - De voormalige PBA speler Robinson Morales verblijft momenteel in Colombia, waar hij een toernooi, Feria de las Flores, in eigen land bezoekt dat wordt georganiseerd door Mauricio Aguilar. Zelf speelt Morales niet mee. Hij is slechts toeschouwer en eventueel assisteert hij bij de organisatie. ,,Ik reis ook verder naar Pereira voor een bezoek aan mijn biljartclub en daarna ga ik mijn ouders opzoeken in Manizales'', zegt de speler die zijn profcontract bij de Koreaanse organisatie PBA heeft beëindigd. Morales mag vanaf 15 september na het aflopen van zijn schorsing weer in UMB toernooien spelen.
Op de nieuwe biljartpagina op facebook 'Barcelona Producciones' sprak de PBA-teamkampioen over zijn carrière, nieuwe sponsors, zijn tijd in Zuid Korea, zijn terugkeer naar de World Cups, contacten met Europese teams, maar vooral ook een opvallende beslissing: Morales wil graag een dubbele nationaliteit verkrijgen. De Colombiaan wil ook de Spaanse nationaliteit aanvragen.
Hoe ziet het toernooi eruit in Colombia waar jij nu bent?
Robinson Morales: Het is een heel aantrekkelijk toernooi, met goede spelers, goede prijzen, goede sfeer.
Het zijn clubs waar ook poolbiljart wordt gespeeld. Jij bent daar zelfs je carrière gestart.
Robinson Morales: Ja, ik ben heel jong begonnen met pool, toen ik 10 jaar was, op kleine tafeltjes. Ik was geïnspireerd door poolbiljart en had de gave om pool te spelen. Toen ik 16 was, ben ik met driebanden gestart. In het begin vond ik het niet leuk, mijn lengte was me niet gunstig gezind. Ik kon niet overal bij op de tafels. Toen ik wat groter werd, vond ik het leuker om te spelen.
Hoe lang heb je poolbiljart gespeeld?
RM: Verschillende jaren. Ik had het geluk dat ik nationaal 9-ball pool kampioen werd in 2000 in de stad Cali en daarna reisde ik naar Spanje. Daar heb ik mijn driebanden ontwikkeld. Momenteel heb ik twee titels in mijn land: ik won de nationale 9-ball pool en twee nationale titels in driebanden.
Hoe reageerde je familie toen ze wisten dat je biljartspeler wilde worden?
RM: Mijn moeder vond het in het begin maar niks, mijn familie ook niet, helaas is het een gestigmatiseerde sport in Colombia vanwege het gokken en drinken. Ik was nog een kind. Toen ze zagen dat ik bleef spelen, dat ik talent had en al heel jong toernooien ging winnen, werden ze trots op me en vonden ze het leuk om een biljarter in de familie te hebben.
Hoe moeilijk was het voor je om gedurende die Koreaanse periode van huis weg te zijn?
RM: Biljarten is een eenzame sport, vooral als je prof bent. Veel reizen, veel hotels, veel eenzame nachten, en dat was een van de redenen waarom ik Korea heb opgegeven. Ik ben liever bij mijn gezin, mijn vrouw en mijn dochter dan zo lang alleen te zijn. Als je prof bent, heb je veel trainingsuren nodig, competitie met de besten, maar als je wint is het een beloning voor al deze opoffering.
Is de Koreaanse titel met je team de belangrijkste uit uw carrière?
RM: Alle toernooien winnen is altijd belangrijk, maar Korea was iets speciaals. We speelden met vier Koreanen, Filipos Kasidokostas, de Griek en ik, een Latino die een beetje rebels is. We hebben achteraf veel meegemaakt met het team. Ik kijk er met veel trots op terug, zeker ook omdat ik het laatste, winnende punt heb gemaakt. Ik ben de eerste Latino en Colombiaan die in Korea wint, dat zal ik nooit vergeten.Wat is er nodig om een goede driebandenspeler te zijn?
RM: Het eerste is om te leren verliezen, je tegenstander te respecteren, discipline te hebben, goed slapen, goed eten, kalm zijn, je fysiek en mentaal voorbereiden. Je mag de controle over het spel niet verliezen. De biljartsport is erg individualistisch, we willen altijd hoofdrolspelers zijn, maar je kunt niet altijd winnen. Het leven is geen kampioenschap.
Nu heb je een ander doel, een andere nationaliteit krijgen?
RM: Ik ben geslaagd voor het examen, ik ben erin geslaagd Spaans staatsburger te worden. Ik weet nog niet of ik in de toekomst voor Spanje of Colombia zal spelen. Ik wil spelen waar ik me goed voel en waar ik geen problemen heb met federaties, sancties en dat soort dingen.
Zijn er competities waar je in het komend seizoen gaat spelen?
RM: Ja, ik heb al overeenkomsten om te spelen in enkele tweede en eerste divisieteams in Nederland, Frankrijk, Duitsland en de Nationale biljartschool van Madrid. Mijn UMB schorsing eindigt op 15 september. Ik kijk er naar uit om weer mee te doen aan de World Cups als alles weer normaal is. En als ik terug ben in Latijns Amerika dan kan ik de toernooien zonder problemen spelen en me vermaken.
Heb je een boodschap voor jongeren die beginnen in de biljartsport?
RM: Dit is een heel mooie sport, die je heel lang kunt doen. Ik ben 42 jaar en ik denk dat ik vanaf nu kan gaan genieten van mijn volwassenheid als biljarter. Biljarten is een sport om je geest te trainen, maar je mag werk en studie niet verwaarlozen. Jammer genoeg is biljarten in Colombia erg duur en hebben we het nadeel van onze munt ten opzichte van de euro. Reizen naar de World Cups is erg duur, maar je moet de bereidheid en het fortuin hebben om te trainen en te spelen. Je hebt maar één leven. We moeten genieten van datgene waar we een passie in hebben gevonden.
Robinson Morales met de presentatrice in de Master Club