PARIJS - De 76-jarige Franse biljarter Richard Bitalis is weer thuis van een hachelijk medisch avontuur. In zijn appartement in Parijs herstelt hij langzaam van een operatie op 20 december 2021 in het Monsouri hospitaal in Parijs. Daar kreeg Bitalis een nieuwe biologische hartklep volgens een nieuwe methode: een hartklep gemaakt van runderweefsel. Door een plotselinge complicatie kort na de operatie aan de urineleiders raakte Bitalis in een twee dagen durende coma en moest hij zeven weken in het ziekenhuis blijven. ,,Ik ben nu thuis, herstel langzaam, maar het is nog een lange weg te gaan'', vertelt hij vanuit zijn appartement met een sterk verzwakte stem.
Kozoom sprak met de bilarter die zijn grootste successen vierde in het tijdperk dat Raymond Ceulemans en Ludo Dielis heersten aan het internationale biljartfront.
Richard Bitalis (10-1-1946) werd in zijn carrière onder meer tweede op het Wereldkampioenschap in 1983 in Aix les Bains waar Raymund Ceulemans kampioen werd en Nobuaki Kobayashi derde na Bitalis.
Hij werd tweede op het Europees kampioenschap in Viersen, 1989 na Lennart Blomdahl en voor Torbjörn Blomdahl.
Verder stond hij vaak op de internationale podia en behaalde hij successen met teams in Nederland en Frankrijk.
Kozoom/Frits Bakker: Hoe gaat het nu, Richard, je bent weer thuis na een zware tijd in het ziekenhuis na een slopende strijd om weer gezond te worden.
Richard Bitalis: Ik ben sinds een week thuis in Parijs waar ik goed wordt verzorgd door mijn vrouw Katy. Zij zorgt geweldig voor me en brengt me overal naartoe. Ik kan eindelijk weer een beetje lopen en ga drie keer per week naar de revalidatie om oefeningen te doen. Ik heb geen pijn, maar ben wel heel erg verzwakt. Voor mijn operatie woog ik 92 kilo. Ik ben 14 kilo afgevallen en gelukkig gaat het nu weer beter met eten. Vanmiddag (donderdag) ga ik voorzichtig weer naar de biljartclub van Courbevoie, waar ik training geef aan Magalie Declunder. Zelf hoop ik over twee, drie maanden weer te kunnen biljarten. Het seizoen is voorbij. Ik wil volgend jaar weer terugkeren in mijn teams. Het zou een catastrofe zijn als ik zou moeten stoppen. Ik speel vanaf mijn tiende jaar, dus zo'n 65 jaar nu, elke dag. Ik kan niet zonder.
Kozoom/FB: Wat is er gebeurd in die eerste weken van december: hoe heb je gevoeld dat er iets mis was met je hart, wat is er daarna gebeurd tijdens de operatie?
Richard Bitalis: Ik had veel moeite met ademhalen en ben op een zeker moment naar de dokter gegaan. Daar bleek na onderzoeken dat de hartklep kapot was. Ik moest direct voor een operatie naar het ziekenhuis. Ze hebben beslist om de nieuwe methode toe te passen. Ik heb de klep van een kalf gekregen, een totaal nieuwe ontwikkeling, die veel perspectief geeft voor latere jaren. De operatie is uitgevoerd door een Griekse chirurg. Mijn borst is niet opengemaakt aan de voorkant, maar aan de rechterkant van mijn lichaam zijn twee gaatjes van 15 centimeter gemaakt waardoor ze me hebben geopereerd. Dat heeft zo'n vijf uur geduurd en alles leek goed te zijn gegaan. En gelukkig hebben ze met deze methode niet de grote snee moeten maken aan de voorkant en mijn ribben moeten breken.
Kozoom/FB: Daarna, gelijk na de operatie, bleek dat er complicaties waren en dat het vrij snel heel slecht is gegaan.
Richard Bitalis: Met de sonde die was ingebracht in mijn geslacht om te kunnen plassen, is het mis gegaan. Daardoor waren er plotselinge complicaties na de operatie. Ik kreeg hevige pijn, er werd een uroloog bijgehaald en uiteindelijk ben ik in coma geraakt, omdat er veel bloed en urine in mijn lichaam is gekomen.
Kozoom/FB: Wat weet je zelf van de dagen en weken daarna? Hoe hebben ze je verder weer kunnen opknappen?
Richard Bitalis: Ik ben na twee dagen uit de coma gekomen, maar heb daarna nog zes weken in bed moeten blijven. Het is, hoorde ik later, een bijna-dood ervaring geweest. Een jonge Franse dokter, Dr. Lemoine, heeft met een reanimatie mijn leven gered. Zonder hem, vertelden ze me later, was ik er niet meer geweest. Zeven weken na de operatie kon ik eindelijk uit bed. Ik heb veertien bloedtransfusies gekregen om verder aan te sterken en alles schoon te maken. En eindelijk mocht ik naar huis.
Kozoom/FB: Inmiddels ga je weer al naar de biljartclub om vrienden te ontmoeten en denk je zelfs alweer om zelf te gaan spelen.
Richard Bitalis: Ik zou binnen twee, drie maanden voor 90 procent hersteld moeten zijn. Dan kan ik dus weer gaan spelen, gelukkig maar. Ik zou niet zonder biljarten kunnen leven. Bij Courbevoie, mijn club waar ik onder meer met Eddy Merckx en Cédric Melnytschenko speel en train met Magalie Declunder zal ik zeker weer snel te zien zijn. En ook in Nederland en België ga ik zeker weer in de competitie spelen.
Kozoom/FB: Heb je veel reacties gekregen van vrienden en uit de biljartwereld?
Richard Bitalis: Heel veel, dat doet me goed. Reacties van Ludo Dielis, Tonny Carlsen, Dion Nelin, Martin Spoormans en heel veel andere teammaats. De federatie heeft niet gereageerd, maar ik ben in het Franse biljarten niet zo geliefd door mijn grote mond. Ik wil al mijn vrienden en biljarters vertellen dat ik snel weer terugkom. En danken voor alle mooie reacties.

Richard Bitalis, één uur na de operatie (foto Katy)
