HURHGADA - Het zal altijd een onvergetelijke dag blijven voor het Koreaanse biljarten en in het leven van Sung-Won Choi. De 37-jarige Koreaan greep op 30 november van dit jaar in Seoul de wereldtitel driebanden. Het land waar deze sport zo immens populair is, met zo'n miljoen mensen die in de duizenden biljartclubs regelmatig een partijtje spelen, verwelkomde die dag zijn eerste wereldkampioen. Het was een historisch moment voor Korea.
Sung-Won Choi werd in de week daarna van het ene tv-station naar het andere gesleept, werd door de Koreaanse kranten gevraagd voor interviews en uitgenodigd voor demonstraties in biljartclubs. Hij reisde een week later naar de World Cup in Hurghada, maar werd daar al snel uitgeschakeld.
De jetlag, de urenlange vlucht, een busreis van vijf uur van Caïro naar Hurghada en alle vermoeienissen van de dagen na zijn wereldtitel braken hem op. Sung-Won Choi oogde vermoeid, maar bleef intussen wel intens genieten van alle belangstelling van medespelers, publiek en media.
Kozoom sprak tijdens zijn kort verblijf aan de Rode Zee met de nieuwe wereldkampioen, die de top drie van de ranglijst heeft bereikt en als nieuwe kampioen op het Supergala in Antwerpen speelt tegen de World Cup winnaar Frédéric Caudron.
Wie is Sung-Won Choi, waar groeide hij op, hoe zag zijn jeugd eruit, waar is hij zijn carrière begonnen, wat is zijn favoriete muziek, favoriete land en favoriete eten.
De wereldkampioen geeft antwoord op alle vragen.
Profiel:
Naam: Sung-Won Choi
Leeftijd: 37 (30 april, 1977)
Woonplaats: Busan
Gehuwd met: Jia Kim
Kind: dochter van drie: Bokyung.
Kozoom/Frits Bakker: Waar ben je opgegroeid in Korea, in welke stad, in welk gezin en hoe zag je jeugd eruit?
Sung-Won Choi: ,,Mijn geboorteplaats is Busan, de tweede stad van Korea met 4,5 miljoen inwoners, vijfhonderd kilometer ten zuiden van Seoul. Ik kom uit een gezin met nog een oudere broer. Mijn jeugd was zorgeloos, ik was een goede student, speelde veel buiten met mijn vrienden, heel veel met een bal, maar ik had geen favoriete sport in die jaren.''
Kozoom/FB: Hoe en wanneer ben je voor het eerst gaan biljarten?
SWC: ,,Mijn vader had in mijn jonge jaren een kleine biljartclub in Busan. Ik speelde al op mijn negende jaar op een klein biljart, een soort pooltafel, een spel dat in Korea heel populair is. Toen mijn vader al snel was gestopt met de biljartzaal, heb ik niet veel meer gespeeld. Ik begon pas weer wat interesse te krijgen toen ik naar de middelbare school ging. We speelden met vrienden in onze vrije tijd.''
Kozoom/FB: Wanneer begon je echt het gevoel te krijgen dat je talent had en ben je op het matchbiljart gaan spelen?
SWC: ,,Dat was toen ik al rond de 25 was en mijn militaire dienst had gedaan (van mijn 21e tot mijn 23e). Ik zag toen pas voor het eerst een groot biljart en hoorde dat er grote kampioenschappen en World Cups werden gespeeld in het driebanden. Vanaf dat moment, in 2002, heb ik me aangemeld als speler van de Koreaanse bond en ben ik toernooien in Korea mee gaan spelen. Twee jaar later in 2004 won ik mijn eerste nationale toernooi met 1.666 gemiddeld over zeven partijen. Ik stond voor het eerst op het podium en was voor iedereen nog een onbekende speler.''
Kozoom/FB: Dat was het moment van de eerste doorbraak in eigen land, maar al snel kwamen ook de internationale successen.
SWC: ,,Het heeft nog wel vijf jaar geduurd voordat ik mijn eerste grote toernooien kon winnen. De World Cup in Antalya, de Agipi Masters, tweede op het WK in Porto, maar natuurlijk is dit jaar het hoogtepunt met het WK in Seoul. Het Koreaanse biljarten en alle fans van driebanden hebben er lang op moeten wachten.''
Kozoom/FB: Hoe heb je die laatste dag van het WK beleefd? De kenners zeggen over jou: hij is een speler met stalen zenuwen, een geweldige afmaker zonder echt hoge moyennes te spelen.
SWC: ,,Ik was natuurlijk wel gespannen op de finaledag, maar dat moet ook om tot grote prestaties te kunnen komen. Het gaat er in topsport om dat je mentaal sterk moet zijn, dat je op de beslissende momenten kan toeslaan en onder stress ook kan blijven scoren. Dat is wel één van mijn kwaliteiten, denk ik, die ik vroeger als kleine jongen ook had als we op straat speelden. Ik wil altijd winnen, in wat voor spel dan ook.''
Kozoom/FB: Wat gebeurde er na het winnen van de titel met je?
SWC: ,,De vreugde en de ontlading waren enorm. Het was een fantastisch moment, het gelukkigste moment in mijn leven. Ik kan het bijna niet geloven. De wereldtitel winnen in een finale van Torbjörn Blomdahl, in eigen land, voor zo veel publiek, het was geweldig, ik zal het nooit meer vergeten.''
Kozoom/FB: Waren je vader, moeder en broer er live getuige van?
SWC: ,,Ze waren niet in de zaal, jammer genoeg. Het was te moeilijk om op de dag van de finale nog vijfhonderd kilometer naar Seoul te reizen. Ze hebben natuurlijk wel alles op tv gevolgd.''
Kozoom/FB: De week daarna moet hectisch zijn geweest.
SWC: ,,Het leek wel alsof ik in een andere wereld leefde, altijd maar bellen voor interviews, uitnodigingen, felicitaties. Ik wilde me voorbereiden voor de World Cup van Hurghada, maar heb in die hele week maar twee keer een partijtje kunnen spelen. Ik kwam totaal onvoorbereid in Hurghada, vermoeid door de reis en met geen controle over de ballen. De uitschakeling door Eddy Leppens was geen verrassing.''
Kozoom/FB: Wat is er waar van het verhaal dat een wereldkampioen in Korea met een groot geldbedrag of een maandgeld voor de rest van zijn leven wordt beloond?
SWC: ,,Ik weet nog altijd niet precies hoe de beloning werkt. Het is een systeem met rankingpunten. Hoe meer punten, hoe hoger de beloning. Ik heb met mijn titel twintig punten verdiend, maar voor Olympische gouden medailles en WK's in hoger gewaardeerde sporten zijn er veel meer punten te verdienen. Wat ik tot nu toe heb gehoord is dat ik tweehonderd euro per maand krijg voor de rest van mijn leven.''
Tot slot nog een paar weetjes:
Favoriete muziek: Koreaanse ballades
Favoriete sport: baseball
Sportman: Lionel Messi (voetbal)
Sportvrouw: Yuna Kim (kunstschaatsen)
Favoriete land om te biljarten: Turkije
Favoriete eten: vis
Film: actie
Alcohol: heel af en toe
Roken: één pakje per dag.