DOETINCHEM - De wave ging door de zaal in een spectaculaire en vooral ook spraakmakende finale. De Haagse en Brabantse supporters joelden, juichten, floten, zongen en stortten zich in een massaal feest in De Veemarkt in Doetinchem om de nieuwe kampioen van Nederland te bejubelen: het Haagse team van SIS Schoonmaak, dat in de finale van de play-offs met 5-3 won van HCR Prinsen na de 4-4 in de heenwedstrijd. De titel werd uitbundig gevierd en was ook zeker verdiend, omdat de Hagenaars ook koploper waren na de reguliere competitie in de eredivisie, de Buffalo league. De Hagenaars hadden vrijwel de hele competitie geleid en moesten na afloop om het kampioenschap strijden met de winnaar van de halve finales van de play-offs. De uiteindelijke finale werd dit weekend in De Veemarkt gespeeld als sluitstuk van de divisiekampioenschappen. De 4-4 van zaterdagavond gaf HCR Prinsen een lichte voorsprong in caramboles (5), maar SIS Schoonmaak draaide de kansen om in een sterke return.
Het meest spectaculair was de overwinning van Glenn Hofman op Dick Jaspers. De Haagse kopman nam in de return een snelle voorsprong van 7-1 en 14-4, liep daarna zelfs uit naar 35-5 in 15 beurten en won tenslotte afgetekend met 40-15 in 18 beurten. Glenn Hofman nam daarmee een klinkende revanche voor het verlies in de eerste wedstrijd (40-25 in 13) en zette de toon voor de winst van zijn team. Voor Prinsen won Eddy Leppens nog wel na een sterk slot (onder andere series van 12, 8 en 7), maar Raimond Burgman beklonk de totale zege door winst op Anno de Kleine met 40-29 in 26. Jeffrey Jorissen leek ook buiten schot van Jelle Pijl, maar in de nabeurt maakte Pijl knap gelijk met 7 (40-40 in 30). Dat bracht de totale winst voor SIS Schoonmaak op 5-3.
Het eerste part van de wedstrijd gaf een haast onwerkelijk beeld te zien. De Hagenaars gingen als een sneltrein van start en hadden in een tussenstand met 24-4 voor Hofman, 24-12 voor Jean van Erp, 32-20 voor Burgman en 20-6 voor Jorissen op een zeker moment zelfs een ruim uitzicht op de winst en 58 caramboles voorsprong. Die marge werd later nog wel wat goedgemaakt door Prinsen, maar het kwaad was toen al geschied.
De finale werd gespeeld in een heksenketel, die maar zelden vertoond is in een biljartwedstrijd op het hoogste niveau. Het Haagse (en Brabantse) publiek maakte onder de partijen kabaal alsof het de spionkop van een voetbaltribune of de deinende zaal van een dartsfinale was. Dick Jaspers, die lange tijd onder de 0.5 gemiddeld speelde, had daar kennelijk grote moeite mee, maar werd wel afgetroefd door een fantastisch spelende Glenn Hofman.
De Haagse kopman en zijn teamleden waren dolblij met de tweede titel in drie jaar. ,,Het was een grandioos weekend voor ons'', zei Hofman. ,,Ik vond ons niet favoriet, omdat zij met Jaspers en Leppens speelden. Maar we hebben het wel mooi geflikt. Het is een super resultaat voor het team. Ik zat zelf tegen Jaspers in een flow, ik kwam heerlijk in mijn ritme. Ik maakte 9 in het begin, hij miste, ik 7, hij miste weer en dan ik weer 6. Dan ben je lekker vertrokken. Ik had zo'n focus, dat ik op de andere tafels niet zo heb gekeken, maar ik voelde wel dat we allemaal goed gingen.''
Glenn Hofman distantieerde zich openlijk van het gedrag van het publiek. ,,Het ging wel hard tekeer zeg, dat hoeft voor mij ook. Het vreemde is, dat ik die mensen zelf ook niet ken. Wij Hagenezen krijgen nu een slechte naam, maar het waren niet onze eigen supporters. Ik weet niet voor wie ze wel kwamen supporteren, maar als ze voor mij waren geweest, dan had ik gezegd: gedraag je even zeg. Nu voelde ik me niet geroepen om er iets over te zeggen. Ik vind dat je altijd respectvol moet zijn voor een tegenstander. Ik moet ook wel zeggen dat ik liever voor 200 mensen speel die zich zo laten horen, dan voor tien man die hun mond niet opendoen.''
Dick Jaspers wilde de verdiende zege van SIS wel erkennen, maar stak ook zijn irritatie over de sfeer in de zaal niet weg. ,,Ik kan goed verliezen en ik gun het SIS van harte. Ze hebben prachtig gespeeld en Glenn Hofman was geweldig. Hij was in deze vorm niet te stuiten voor mij. Maar de sfeer waarin we hier hebben moeten spelen, is eigenlijk niet goed te praten. Ik heb veel mensen gesproken na afloop, die zeiden dat dit niet goed is voor onze sport. Wat de mensen riepen en schreeuwden, is onverteerbaar. De arbiters kwamen niet boven het lawaai uit. We willen vernieuwen, maar dit gaat wel erg hard, dit moeten we niet willen. Ik heb dit alleen in Nederland nog maar meegemaakt de laatste tijd, nergens anders in de wereld. De jongens van SIS kunnen hier niets aan doen, die vinden dit ook niet leuk. Ik denk niet dat we deze kant moeten opgaan.''
Bij het verliezende Prinsen waren na afloop ook mildere reacties. Dinand Prinsen: ,,We hadden thuis moeten winnen, dan hadden we een kans gehad, maar omdat we allemaal slecht van start gingen, was er daarna geen redden meer aan gemaakt. Ik kan het wel hebben, dat juichen, want als je goed speelt, heb je daar minder last van.''
Eddy Leppens: ,,Het is een verdiende winst voor de Hagenaars, er is niets op af te dingen. Vooral Glenn Hofman speelde formidabel, die heeft in het begin het verschil gemaakt. Ik kon mezelf nog wel oppeppen door de sfeer in de zaal, maar het was niet genoeg. Ik heb al vaker gezegd, dat ik graag speel in zo'n ambiance. Het is wel niet leuk als de supporters juichen voor een misser van de tegenpartij, maar daar moet je als topsporter tegenkunnen. Als je in een voetbalstadion voor 50.000 toeschouwers een penalty moet nemen en ze fluiten massaal, dan moet je ook koel kunnen blijven. Daarover moeten we niet klagen.''
De uitslagen van de partijen in de return:
Hofman-Jaspers 40-15 in 18
Van Erp-Leppens 31-40 in 21
Burgman-De Kleine 40-29 in 36
Jorissen-Pijl 40-40 in 30.
De teamfoto van de kampioenen: vlrn Glenn Hofman, Raimond Burgman, Herman van Daalen, Jeffrey Jorissen, Jean van Erp en teamleider Cor Trampe
Glenn Hofman in volle concentratie tijdens zijn partij tegen Dick Jaspers
Jeffrey Jorissen juicht na zijn laatste carambole, Jelle Pijl zou nog gelijkmaken met 7.