VLAARDINGEN - Het verlies van de Masterstitel, twee weken geleden, is een kleine misstap geweest die Dick Jaspers zelden maakt in eigen land. De Brabander heeft dit weekend in de Grand Prix in Vlaardingen laten zien dat hij en niemand anders de beste is. Jaspers won het eerste toernooi van dit seizoen in een cyclus van vier met een prachtig algemeen moyenne: 2.352. Het was zijn 55e overwinning in een Grand Prix.
In de finale versloeg hij de Amsterdammer Frans van Schaik, die gerust de sensatie van deze Grand Prix mag worden genoemd. Na overwinningen op Jean Paul de Bruijn, Jeffrey Jorissen en Dave Christiani werd de opmars van Van Schaik gestuit door de glorieuze winnaar: 40-21 in 14 beurten.
Het sluitstuk liet opnieuw de suprematie zien van Neerland's beste driebander. Jaspers nam een snelle voorsprong (18-1 in 4 beurten na een serie van 10), bouwde de score langzaam uit, maakte nog een serie van tien en kwam geen moment in gevaar. Met die zege bekroonde Jaspers een indrukwekkende kruistocht in het hoofdtoernooi.
Hij versloeg eerst Therese Klompenhouwer met 40-22 in 22 beurten, vervolgens Glenn Hofman met 40-13 in 16, in de halve finale Barry van Beers met 40-10 in 11 en tenslotte Frans van Schaik in 14 beurten.
De Amsterdammer speelde, om het in Jaspers' woorden te zeggen, ,,het toernooi van zijn leven.'' Zijn tegenstander in de finale gaf hem alle complimenten: ,,Ik vond het prachtig om te zien hoe Frans op een roze wolk leefde, hoe trots en blij hij was. Maar ik besefte ook dat hij heel gevaarlijk kon zijn in de finale. Met zijn mooie, Amsterdamse humor haalt Frans toch vaak tegenstanders uit hun concentratie. Daar heb ik geen last van gehad, ik kon me er goed voor afsluiten. En eigenlijk won ik onbedreigd, zoals daarvoor in alle partijen.''
Jaspers was dan ook bijzonder tevreden en blij met zijn zege: ,,Ik heb zowat al mijn tegenstanders pijn kunnen doen met een snelle start. Het geeft me een goed gevoel, ik heb goed gespeeld, goed aangevallen, maar daarnaast ook goed verdedigd. In de Grand Prix toernooien heb ik de laatste twee jaar heel goed gepresteerd, wat me in de internationale toernooien niet zo goed lukt. Ik besef dat veel spelers moeilijk kunnen zijn, ook in Nederland, zoals Barry van Beers, Dave Christiani, Raimond Burgman, Jean Paul de Bruijn, Glenn Hofman en nog een paar anderen. Je moet altijd attent blijven, want je kunt zo maar verliezen. Dat hebben de Masters bewezen. Ik speel er weer wel het hoogste gemiddelde, maar je kan eens tegen een verliespartij aanlopen.''
Frans van Schaik bewaarde het beste voor het laatst in dit toernooi. Zijn start in de poulefase was niet indrukwekkend met winst tegen Tom Beemsterboer (40-33 in 31), verlies tegen Jean van Erp (40-16 in 14) en tenslotte winst tegen Sander Jonen met 40-33 in 37.
Vanaf de knock-outfase verbaasde Van Schaik met sterke winstpartijen, achtereenvolgens tegen Jean Paul de Bruijn met één punt verschil (40-39 in 28), Jeffrey Jorissen (40-32 in 28) en Dave Christiani (40-33 in 29 beurten).
De organisatie in Het Oogh van Vlaerdingh verdiende alle lof en werd vooral geroemd om het uitstekende materiaal.
De eindstand (gemiddelde, serie):
1 Dick Jaspers 2.352-10
2 Frans van Schaik 1.309-10
3 Barry van Beers 1.555-11
4 Dave Christiani 1.207-11
5 Raimond Burgman 1.903-11
6 Jean van Erp 1.809-12
7 Jeffrey Jorissen 1.391-8
8 Glenn Hofman 1.330-8
9 Jean Paul de Bruijn 1.445-9
10 Huub Wilkowski 1.410-10
11 Martien van der Spoel 1.372-10
12 Ad Koorevaar 1.253-9
13 Adrie Demming 1.183-9
14 Therese Klompenhouwer 1.112-7
15 Roland Uytdewilligen 0.980-6
16 Albert Kooistra 0.914-8.
Frans van Schaik was de sensatie van het toernooi met zijn finaleplaats.