CAPELLE AAN DEN IJSSEL - Het was al geweldig, glunderde Roland Uijtdewillegen aan het eind van de Grand Prix van Capelle, om de finale te halen, maar het bleek net één brug te ver om ook nog Dick Jaspers te verslaan. De wereldkampioen maakte een one-man-show van de strijd om de eindzege (40-19 in 21 beurten). De 49-jarige Brabander stond voor het eerst in de finale van een Grand Prix-finale, verloor van de grote meester, maar stapte daarna met zijn vrouw en kind fluitend in de auto op weg naar huis. ,,Mijn beste Grand Prix ooit, ik ben natuurlijk super tevreden'', was zijn eerste commentaar.
Dick Jaspers laat af en toe wel eens een steekje vallen in de Grand Prix-cyclus in eigen land. Dat deed hij nu, in deze derde Grand Prix van het seizoen, in de aanloop alleen tegen Harrie van de Ven, die zichzelf overtrof in een snelle start. De latere winnaar werd in de knock-out fase zelfen meer bedreigd en ontdeed zich in de halve finale eerst van Dave Christiani (33-10 in 8 beurten, 40-33 in 15) met voortreffelijke moyennes voor beide spelers: 2.667 en 2.200. In de finale, tegen Roland Uijtdewillegen, was de start weer de intro voor een riante winst (30-8 in 13) en kreeg de tegenstander van Jaspers alleen op het eind nog wat kansen om tegen te scoren.
Dus schreef Dick Jaspers soeverein weer één van zijn Grand Prix toernooien in eigen land op zijn naam in een korte periode zonder grote, internationale optredens. Dat stemt de Brabander altijd wel vrolijk, maar Jaspers maakt er nooit een geheim van dat de focus veel meer op de toernooien met de wereldtop ligt. Morgen (zondag) treedt hij voor het eerst dit jaar ook met zijn team van HCR Prinsen in de landscompetitie op. De Achterhoek derby wordt er zeker attractiever door met de aanwezigheid van de wereldkampioen.
Dan was het voor Roland Uijtdewillegen, die na zaterdag tegen Jaspers een dag later voor de competitie tegen Caudron speelt, nogal wat mooier om op deze Grand Prix terug te kijken. ,,Ik was eigenlijk al zo blij met mijn plaats in de finale, dat ik vergat om te proberen winnen van Dick Jaspers'', zei hij met gevoel voor humor. Want eerlijk is eerlijk: hij keek al tegen een superstart van Jaspers aan en kreeg zelf vooral veel moeilijke posities om op te lossen.
Hoeveel meer was Roland Uijtdewillegen niettemin tevreden over zijn hele toernooi, waarin hij een sterke start had van het hoofdtoernooi met drie overwinningen en dik 1.500 gemiddeld. Die regelmaat toonde hij ook in de eerste ronden van de knock-out: tegen Barry van Beers in 25 beurten, tegen Jack Wijnen in 27 en alleen in de kwartfinale een moeizame winst op Jeffrey Jorissen. ,,Hij kon terugkomen, omdat ik op het eind een mindere periode had. Het werd uiteindelijk nog 40-40 en in de shoot-out kreeg ik twee keer de kans om één carambole van de acquit van mijn tegenstander te verbeteren. Dat lukte in de tweede poging, maar het was zo'n slijtageslag, dat het veel van mijn energie had gekost. Maar goed: Jaspers verslaan was toch wel heel moeilijk geweest. Ik moet bekennen dat ik maar één keer van hem heb gewonnen in een ranking toernooi, met 50-40.''
Dick Jaspers was dan ook de verdiende kampioen op het hoogste podium van deze Grand Prix, voor Roland Uijtdewillegen, Jeffrey Jorissen en Dave Christiani.
Voor de vier finaleplaatsen dook Jaspers als eerste naar de finish in zijn partij tegen Jean van Erp, waarin hij een vroege voorsprong nam (21-8 na serie van 11) en daarna de partij ongehinderd in zijn voordeel besliste met 40-23 in 17 beurten. Raimond Burgman en Dave Christiani gaven elkaar niets toe tot 31-31, maar met een vlammend eindschot (serie 8), liep de Limburger eerst naar 39-31 en maakte het drie beurten later af op 40-34 in 27.
De andere twee wedstrijden gingen heel lang gelijkop, omdat Harrie van de Ven een ruime marge tegen Jeffrey Jorissen (27-10 in 14) zag slinken door series van 7 en 5 van zijn tegenstander (27-25) en uiteindelijk zelfs na een close finish eindigde in winst voor Jorissen met 40-39 in 27. Roland Uijtdewillegen tegen Barry van Beers kon tot tien caramboles voor het einde twee kanten op. Het beste eindschot was voor Uijtdewillegen, die de winst greep met 40-32 in 26.
De eerste schiftingen in het hoofdtoernooi gingen al ten koste van Therese Klompenhouwer, Sander Jonen en Sam van Etten als bekendste spelers. Daarna, bij de beste zestien in de knock-out, maakten Dick Jaspers, Dave Christiani en Raimond Burgman de beste indruk met overwinningen in 25 beurten. Jeffrey Jorissen, de beste in de openingsronde, was opnieuw sterk tegen Volkan Cetin met 40-30 in 26.
Jaspers versloeg in die ronde Raymund Swertz met 40-20 (25), Burgman klopte Huub Wilkowski met 40-34 (25) en Christiani was op de finish de betere van Martien van der Spoel met 40-37 (25). Saillant detail: Raymund Swertz, die was uitgeschakeld, ging op weg naar huis met de verkeerde keu, die van Jeffrey Jorissen. Hij moest terugkeren, zodat Jorissen wat langer op zijn volgende wedstrijd moest wachten.
Harrie van de Ven was in die 1/8e finales winnaar tegen Kay de Zwart (40-23 in 35), Jean van Erp ging verder ten koste van Jack van Peer (40-18 in 30), Barry van Beers verstoorde de illusies van Frans van Schaik (40-37 in 34) en de thriller was de partij tussen Roland Uijtdewillegen en Jack Wijnen, die eindigde in 40-39 (in 28) voor Uijtdewillegen.
Roland Uijtdewillegen, eerste Grand Prix finale na een ijzersterk toernooi
Jeffrey Jorissen had een prima aanloop, maar werd gestuit in de shoot-outs door Roland Uijtdewillegen
Dave Christiani, eindstation in halve finale tegen Dick Jaspers